Budowa fajki wodnej

Pierwsze fajki wodne powstały w XVI wieku w Indiach na dworze cesarza Akbara. Początkowo palenie oczyszczonego przez wodę tytoniu było zarezerwowane dla arystokracji. Wzrost popularności nastąpił dopiero po rozpowszechnieniu się w świecie arabskim

Shisha zbudowana jest z:

• Dzbana – najczęściej szklanego naczynia (często także miedzianego lub ceramicznego) zdobionego elementami orientalnymi, do którego nalewa się wodę (wodę z lodem, mleko, wódkę i inne ciecze)
• Metalowej rury (często ozdobionej finezyjnymi wzorami) nakładanej na wierzch, pełniącej jednocześnie funkcję korka i kanału, którym doprowadzane jest powietrze i odprowadzany dym. Rura zakończona jest podstawką lub glinianym nakładanym naczynkiem na melasę lub susz owocowy.
• Węża – elastycznej rurki (wykonywanej pierwotnie ze skóry) zakończonej metalowym bądź drewnianym ustnikiem, przez którą zaciąga się dym powstały w szklanym naczyniu.

Dokładną budowę można prześledzić na poniższym schemacie.

Budowa fajki wodnej